Το+διάστημα



**ΔΙΑΣΤΗΜΑ**

Στον ουρανό υπάρχουν γαλαξίες, νεφελώματα, αστέρια, πλανήτες ,δορυφόροι, κομήτες. Οι γαλαξίες σχηματίζουν ομάδες ή σμήνη. Μέσα στους γαλαξίες συγκεντρώνονται τα άστρα. Οι πλανήτες περιστρέφονται γύρω από τ' άστρα και οι δορυφόροι γύρω από τους πλανήτες. Γαλαξίες Νεφελώματα Αστέρια Δορυφόρος Κομήτης

Ηλιακό Σύστημα Η Αφροδίτη, που έχει ίδιο μέγεθος με τη Γη, σκεπάζεται από σύννεφα που κρατούν τη θερμότητα. Στο έδαφος η θερμοκρασία είναι υψηλή, μεγαλύτερη από 450 βαθμούς Κελσίου. Η ατμόσφαιρα της Αφροδίτης είναι βαριά, γεμάτη θανατηφόρα αέρια. Το έδαφος του Άρης, όπως και της Σελήνης, είναι γεμάτο μικρούς και μεγάλους κρατήρες. Ο πλανήτης αυτός είναι κόκκινος γιατί περιέχει σίδερο που έχει σκουριάσει. Ο Άρης έχει δύο μικρούς παράξενους δορυφόρους που είναι βράχοι γεμάτοι εξογκώματα. Η Γη απέχει από τον Ήλιο 150 εκατομμύρια χ.μ. Για να κάνει μια περιφορά γύρω από αυτόν χρειάζεται ένα χρόνο. Η Γη είναι ο μόνος πλανήτης που υπάρχει οξυγόνο και γι' αυτό υπάρχει ζωή σε αυτόν. Ο Δίας είναι ο πιο μεγαλύτερος πλανήτης του ηλιακού συστήματος. Είναι 1330 φορές μεγαλύτερος από τη Γη. Δεν έχει έδαφος, αλλά είναι μια ατμόσφαιρα από αέρα. Ο Δίας έχει μια μεγάλη κόκκινη κηλίδα που απασχόλησε τους αστρονόμους για 400 περίπου χρόνια. Σήμερα, ξέρουν πια ότι πρόκειται για έναν διαρκή κυκλώνα.

Δίας.

Ο Κρόνος είναι ένας μεγάλος πλανήτης από αέρια. Η διάμετρός του είναι 9 φορές μεγαλύτερη από της Γης. Μετά τους τέσσερις προηγούμενους πλανήτες είναι ο τελευταίος που διακρίνεται με γυμνό μάτι. Οι ραβδώσεις του είναι μακρόστενα σύννεφα. Το δαχτυλίδι που τον περιβάλλει είναι πολύ λεπτό. Αυτό το δαχτυλίδι έχει δημιουργηθεί από εκατοντάδες μικρότερους δακτύλιους κολλημένους μεταξύ τους, που αποτελούνται από μόρια πάγου και πετρωμάτων .Τον Κρόνο συνοδεύουν 18 δορυφόροι .Ο Ουρανός μοιάζει με το Δία και τον Κρόνο αλλά είναι μικρότερος. Έχει έναν πολύ λεπτό και ελαφρύ δακτύλιο. Ο άξονας της τροχιάς του έχει τη μεγαλύτερη κλίση απ' όλους τους πλανήτες. Τον Ουρανό ανακάλυψε με το μεγάλο του τηλεσκόπιο ο Άγγλος Ουίλιαμ Χέρσελ το1781. Στην αρχή νόμισε ότι ήταν ένας κομήτης,αλλά αργότερα κατάλαβε ότι ήταν ένας καινούργιος πλανήτης. Ο Ουρανός έχει δεκαπέντε δορυφόροι. Ο Πλούτωνας είναι ο πιο απομακρυσμένος πλανήτης από τον Ήλιο. Σκεπάζεται από πάγο και η θερμοκρασία εκεί είναι -210 βαθμοί Κελσίου. Οι κομήτες είναι σφαίρες από βρώμικο χιόνι. Αποτελούνται από πάγο και σκόνη. Η σκόνη έχει διάμετρο μερικών χιλιομέτρων που δημιουργεί μια μακριά ουρά από αέρια και σκόνη. Οι κομήτες κάνουν μεγάλες διαδρομές που τους φέρνουν άλλοτε μακρά και άλλοτε πολύ κοντά στον ήλιο .Όταν πλησιάζουν στον ήλιο τα αέριά τους εξάτμηση. Στο κέντρο του ουρανού, ανάμεσα από τα λαμπερά αστέρια, ξετυλίγεται μια άσπρη ταινία, ο Γαλαξίας .Στη πραγματικότητα, αυτή η ταινία περιλαμβάνει χιλιάδες άστρα που αποτελούν το Γαλαξία στον οποίο βρίσκεται η Γη, δηλαδή τον Γαλαξία μας. Γαλαξίας. Κρόνος. Ουρανός. Άρης. Αφροδίτη. Γη. Δορυφόρος. //Διάστημα//

Μετεωρίτης με οργανικά στοιχεία

Ένας μετεωρίτης που συγκρούστηκε στη Γη πριν από 40 χρόνια περιέχει εκατομμύρια διαφορετικά μόρια που έχουν ως βάση τον άνθρακα. //Διάστημα// Μεθάνιο στον Άρη: Δεν προέρχεται από μετεωρίτες

Το μεθάνιο στην ατμόσφαιρα του Άρη δεν προέρχεται από προσκρούσεις μετεωριτών στον πλανήτη, λένε οι επιστήμονες, οι οποίοι απέδειξαν ότι δεν είναι δυνατή η παραγωγή τόσο μεγάλης ποσότητας όσο αυτής που έχει ανιχνευθεί στον Κόκκινο Πλανήτη. Επαγωγικά, οι επιστήμονες ισχυρίζονται ότι το αέριο πρέπει είτε να δημιουργείται από γεωλογικές ή χημικές διαδικασίες είτε είναι υπό-προϊόν μικροβιακής ζωής. Η προέλευση του μεθανίου στον Άρη παραμένει μυστήριο από το 2004, όταν εντοπίστηκε για πρώτη φορά. Καθώς το μεθάνιο έχει περιορισμένη διάρκεια ζωής στην αρειανή ατμόσφαιρα, οι ειδικοί συμπεραίνουν ότι κάποια διαδικασία πρέπει να παράγει εκατοντάδες τόνους ετησίως προκειμένου να ανιχνεύεται σε αυτά τα επίπεδα. Σε πρόσφατη δημοσίευσή τους, ερευνητές από το Imperial College London αποκλείουν την πιθανότητα να αποθηκεύεται συνεχώς μεθάνιο από μετεωρίτες που προσκρούουν στον πλανήτη. Σε σχετικό πείραμα που διεξήγαγαν, θέρμαναν θραύσματα μετεωρίτη στους 1.000 βαθμούς Κελσίου, μετρώντας τα αέρια που παρήγαγαν. Στη συνέχεια υπολόγισαν, βασισμένοι σε εκτιμήσεις για τον αριθμό των μετεωριτών που πλήττουν τον Άρη ετησίως, πόσο μεθάνιο θα απελευθερωνόταν. Διαπίστωσαν ότι μόνο 10 κιλά μεθανίου προέρχεται από μετεωρίτες κάθε χρόνο, σε σχέση με τους 100-300 τόνους που πρέπει να παράγεται προκειμένου να δικαιολογηθούν τα ποσοστά συγκέντρωσης του αερίου στην αρειανή ατμόσφαιρα. Αυτό στρέφει το βλέμμα των ερευνητών σε άλλες πιθανές εκδοχές, πολλές από τις οποίες βασίζονται στις χημικές αντιδράσεις των πετρωμάτων που σχηματίζουν τον φλοιό του πλανήτη. Εναλλακτικά, το αέριο μπορεί να παράγεται από ηφαίστεια ή ζωντανούς οργανισμούς που επιβιώνουν κάτω από τον φλοιό, ενώ σύμφωνα με μια άλλη θεωρία, έχει δημιουργηθεί πριν από πολύ καιρό και έχει εγκλωβιστεί σε χημικά «κλουβιά». «Όπως είπε ο Σέρλοκ Χόλμς, εξάλειψε όλους τους άλλους παράγοντες και αυτός που θα παραμείνει πρέπει να είναι η αλήθεια», δήλωσε ο Mark Sephton, ένας εκ των συντακτών της αναφοράς. «Ο κατάλογος των πιθανών πηγών του μεθανίου περιορίζεται και κατά προκλητικό τρόπο, η εξωγήινη ζωή παραμένει ως επιλογή. Εντέλει, το τελικό τεστ πρέπει να γίνει πάνω στον Άρη». //Διάστημα// Γαλαξιακός κανιβαλισμός από την Ανδρομέδα

Ο γαλαξίας της Ανδρομέδας συνεχίζει να μεγαλώνει καταβροχθίζοντας άστρα από διπλανούς γαλαξίες. Τα αποτελέσματα της έρευνάς τους καταδεικνύουν το «ιεραρχικό μοντέλο» του σχηματισμού ενός γαλαξία στην πράξη. Το μοντέλο προβλέπει ότι οι μεγάλοι γαλαξίες περιτριγυρίζονται από απομεινάρια μικρότερων γαλαξιών που έχουν αφομοιώσει. Οι ερευνητές έχουν ξεκινήσει για πρώτη φορά τη λεπτομερή χαρτογραφική αποτύπωση των παρυφών του γαλαξία της Ανδρομέδας. Διαπίστωσαν την ύπαρξη άστρων που δεν θα μπορούσαν να έχουν σχηματιστεί εντός του γαλαξία. Η Pauline Barmby, αστρονόμος από το Πανεπιστήμιο του Δυτικού Οντάριο στον Καναδά και μέλος της επιστημονικής ομάδας, εξήγησε στο BBC πώς οι τροχιές των άστρων αποκάλυψαν την προέλευσή τους. «Η Ανδρομέδα είναι τόσο κοντά που μπορούμε να χαρτογραφήσουμε όλα τα άστρα. Και όταν βλέπεις ένα είδος στοίβας από άστρα εκεί έξω, και με την ίδια τροχιά, ξέρεις ότι δεν θα μπορούσαν να είναι εκεί από πάντα». Σύμφωνα με τους ειδικούς, η Ανδρομέδα, που βρίσκεται περίπου 2,5 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά από τη Γη, εξακολουθεί να επεκτείνεται. Οι επιστήμονες εντόπισαν ακόμη ένα «ποτάμι άστρων» του γειτονικού γαλαξία του Τριγώνου να κατευθύνεται προς την Ανδρομέδα. Ένα άλλο μέλος της ομάδας, ο Δρ Scott Chapman, υφηγητής αστροφυσικής στο Ινστιτούτου Αστρονομίας του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, δήλωσε: «Εντέλει, αυτοί οι δύο γαλαξίες μπορεί να συγχωνευτούν τελείως. Κατ’ ειρωνικό τρόπο, ο σχηματισμός και η καταστροφή ενός γαλαξία φαίνεται ότι πάνε χέρι-χέρι». Ο Nickolay Gnedin, αστροφυσικός από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο, περιέγραψε την εργασία της ερευνητικής ομάδας ως «γαλαξιακή αρχαιολογία εν δράσει». Οι αστρονόμοι δημοσιεύουν τα ευρήματά τους στο επιστημονικό έντυπο // Nature //. ||
 * Διεθνής επιστημονική ομάδα, κατά τη διάρκεια χαρτογράφησης της Ανδρομέδας, ανακάλυψε άστρα τα οποία αποτελούν «υπολείμματα από γαλαξίες νάνους».


 * [[image:space033.png]] ||  || [[image:space035.png]] ||   ||



Γαλαξίες.

• Όλα τα ουράνια σώματα που αναφέραμε έχουν την τάση να συγκεντρώνονται σε μεγάλες ομάδες, τους Γαλαξίες, οι οποίοι έχουν την τάση να απομακρύνονται ολοένα μεταξύ τους. Υπάρχουν δισεκατομμύρια από τέτοιου είδους σχηματισμοί στο σύμπαν. Το σχήμα μερικών είναι ελλειψοειδές, με μεγάλο άξονα της έλλειψης, που φτάνει τα 100.000 έτη φωτός.

Αστέρες • Αποτελούν τα βασικότερα ουράνια σώματα. Είναι αυτόφωτα, δηλ. έχουν δικό τους φως. Τέτοιου είδους άστρο είναι κι ο δικός μας Ήλιος. Και δοσμένου ότι ο αριθμός των άστρων αυτών είναι τεράστιος, θα πρέπει να συνηθίσουμε στην ιδέα της ύπαρξης τεράστιου αριθμού ήλιων (αριθμός της τάξης των εξάκις εκατομμυρίων). Πλανήτες • Οι **πλανήτες** σύμφωνα με τον σύγχρονο ορισμό της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης (IAU) είναι ουράνια σώματα που (α) βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο, (β) διαθέτουν επαρκή μάζα και βαρύτητα ώστε να έχουν αποκτήσει σφαιρικό σχήμα και (γ) κυριαρχούν στην τροχιακή ζώνη στην οποία κινούνται. Τα σώματα που καλύπτουν τα πρώτα δύο κριτήρια αλλά όχι αυτό της κυριαρχίας στην τροχιά τους, όταν δεν είναι δορυφόροι, λέγονται «//πλανήτες νάνοι//». • Η ετυμολογία της λέξης προέρχεται από την αρχαιοελληνική φράση **«πλανήτες αστέρες»** (άστρα που περι-πλανιούνται), σε αντίθεση με τους αστέρες που μοιάζουν ακίνητοι στον ουράνιο θόλο (εξ ού και η ονομασία **«απλανείς αστέρες»**). Είναι παράγωγο της λέξης "πλάνης" που σημαίνει περιπλανώμενος, χωρίς μόνιμη διαμονή. • Το αρχικό βήμα για τη δημιουργία των πλανητών είναι η βαρυτική συστολή ενός γιγάντιου νέφους αερίων. Καθώς αυτό συστέλλεται, λόγω περιστροφής πλαταίνει και σχηματίζει ένα δίσκο. Ένας αστέρας αρχίζει να σχηματίζεται στο κέντρο, που είναι και η θερμότερη περιοχή. Στον υπόλοιπο δίσκο η ύλη συμπυκνώνεται βαθμηδόν, για το σχηματισμό ολοένα μεγαλύτερων στερεών σωμάτων. Η «ανάφλεξη» του αστέρα προκαλεί την αποβολή της σκόνης και των αερίων που παρέμειναν. • Οι πλανήτες δεν έχουν την απαιτούμενη μάζα για την έναρξη θερμοπυρηνικών αντιδράσεων όπως συμβαίνει με τα αστέρια, έτσι δεν έχουν την ικανότητα να εκπέμπουν ακτινοβολία. Το γεγονός της ορατότητας των πλανητών του Ηλιακού μας Συστήματος κατά τη διάρκεια της νύχτας οφείλεται στην ανάκλαση του ηλιακού φωτός (**ετερόφωτα σώματα**).

Δορυφόροι • Όπως ακριβώς γύρω από κάθε ήλιο περιστρέφεται ένας αριθμός πλανητών, γύρω από κάθε πλανήτη σχεδόν περιστρέφεται ένας αριθμός δορυφόρων. Αυτοί είναι ουράνια σώματα που δεν έχουν δική τους ενέργεια, η ύπαρξή τους, όμως, δικαιολογείται από την, κατά την εποχή της αρχικής δημιουργίας του Αστρικού Συστήματος, διενεργειθείσα επίδραση της παγκόσμιας έλξης πάνω στους πλανήτες. Ο πιο γνωστός από τους δορυφόρους είναι η Σελήνη, η οποία, κατά την τελευταία πενταετία, έγινε αντικείμενο έρευνας για πολλές επανδρωμένες διαστημικές αποστολές.

Κομήτες. • Μια άλλη κατηγορία ουράνιων σωμάτων, η οποία παρουσιάζει αξιόλογο ενδιαφέρον, είναι η κατηγορία των κομητών. Ο χαρακτηριζόμενος ως τουρίστας του ουρανού αποτελείται από άπειρο αριθμό ουράνιων σωμάτων με μικρό σχετικά μέγεθος, αλλά με μεγάλο ειδικό βάρος. • Ο κομήτης χωρίζεται σε δύο μέρη: στην κεφαλή και στην ουρά. Χαρακτηριστικό τους επίσης είναι ότι, κατά τη διέλευσή τους από οποιοδήποτε Αστρικό Σύστημα, η ουρά τους ακολουθεί διεύθυνση αντίθετη από εκείνη που ακολουθεί ο αστέρας του συστήματος.

Μετεωρίτες. • Η διάλυση των κομητών και των άλλων ουράνιων σωμάτων συντελεί στη δημιουργία των μετεωριτών. Παρουσιάζονται με τη μορφή άλλοτε των διαττόντων αστέρων κι άλλοτε των βολίδων. Δεν είναι λίγοι οι μετεωρίτες οι οποίοι έχουν προσπέσει στην επιφάνεια της Γης. Γνωστότερος από όλους είναι ο μετεωρίτης που έπεσε, στις αρχές του αιώνα μας, πάνω στις δασώδεις εκτάσεις της Σιβηρίας και είχε ως αποτέλεσμα να αποψιλωθούν χιλιάδες στρέμματα δάσους και να φονευθούν πολλά ζώα.

Πως ανακαλύφθηκε το Σύμπαν. • Αλήθεια σκεφτήκατε ποτέ πώς μπορεί να δημιουργήθηκε η Γη ή ολόκληρο το Σύμπαν; **Αυτό είναι ένα από τα ερωτήματα που απασχολούσαν, απασχολούν και θ’ απασχολούν πάντα τον άνθρωπο. Πολλοί επιστήμονες και αστρονόμοι όμως, θέλοντας να λύσουν αυτό το μυστήριο, υποστηρίζουν ότι όλα ξεκίνησαν μετά απ’ την «Μεγάλη Έκρηξη» ή το «Big Bang» όπως τ’ ονομάζουν.**

Το ηλιακό μας σύστημα • Αν θα θέλαμε να είμαστε ακριβείς όμως, θα πρέπει να πάρουμε υπόψη μας και πολλά άλλα ουράνια σώματα που υπάρχουν μέσα στο πεδίο βαρύτητας του Ήλιου. Οι κυριότερες ζώνες που υπάρχουν σε αυτά τα αντικείμενα είναι η κύρια Ζώνη Αστεροειδών, μεταξύ Άρη και Δία, και τα μεταποσειδώνια αντικείμενα, που βρίσκονται πέρα από τη τροχιά του Ποσειδώνα. Σε αυτές τις περιοχές βρίσκονται πέντε αντικείμενα, γνώστα ως πλανήτες νάνοι, η Δήμητρα, ο Πλούτωνας, η Χαουμέια, ο Μακεμάκε και η Έρις, και πολλά άλλα μικρότερα σώματα. Επίσης πέρα από αυτά τα αντικείμενα υπάρχουν οι κομήτες, οι Κένταυροι, οι μετεωρίτες και διαπλανητική σκόνη, που κινούνται ελεύθερα ανάμεσα στους πλανήτες. • Ως **Ηλιακό Σύστημα** θεωρούμε τον Ήλιο και όλα τα αντικείμενα που συγκρατούνται σε τροχιά γύρω του χάρις στη βαρύτητα, που σχηματίστηκαν όλα πριν 4,6 δις έτη σε ένα γιγάντιο μοριακό νέφος. Τα αντικείμενα με τη μεγαλύτερη μάζα που περιφέρονται γύρω από τον Ήλιο είναι οκτώ πλανήτες, των οποίων οι τροχιές είναι σχεδόν εκλειπτικές και βρίσκονται πάνω στο επίπεδο που ορίζει η εκλειπτική. Οι τέσσερις εσώτεροι, ο Ερμής, η Αφροδίτη, η Γη και ο Άρης αποτελούν τους λεγόμενους γήινους πλανήτες και αποτελούνται κυρίως από πετρώματα και μέταλλα. Οι τέσσερις εξώτεροι πλανήτες ονομάζονται αέριοι γίγαντες. Από αυτούς οι δύο μεγαλύτεροι, ο Δίας και ο Κρόνος αποτελούνται από υδρογόνο και ήλιο και οι άλλοι δύο, ο Ουρανός και ο Ποσειδώνας αποτελούνται από νερό, αμμωνία και μεθάνιο. • Ο ηλιακός άνεμος, μία ροή σωματιδιών από τον Ήλιο, σχηματίζει μία φυσαλίδα στο διαστρικό ενδιάμεσο γνωστή ως ηλιόσφαιρα με διάμετρο από 100 με 200 ΑΜ. Επίσης υπάρχει το Νέφος του Oort που θεωρείται πηγή των κομητών, που βρίσκεται σε απόσταση πολύ μεγαλύτερη από την ηλιόπαυση. • Δεν πρέπει να ξεχνάμε τους δορυφόρους που περιφέρονται γύρω από τους 6 από τους 8 πλανήτες και 3 από τους 5 πλανήτες νάνους, που έχουν συνήθως το χαρακτηρισμό φεγγάρια, αν και αυτός ο όρος αναφέρεται μονάχα στη Σελήνη, δορυφόρο της Γη. Οι αέριοι γίγαντες διαθέτουν και δακτύλιους από αποτελούνται από πάγο και σκόνη.

Ηλιακό σύστημα • Η Αφροδίτη, που έχει ίδιο μέγεθος με τη Γη, σκεπάζεται από σύννεφα που κρατούν τη θερμότητα. Στο έδαφος η θερμοκρασία είναι υψηλή, μεγαλύτερη από 450 βαθμούς Κελσίου. Η ατμόσφαιρα της Αφροδίτης είναι βαριά, γεμάτη θανατηφόρα αέρια. Το έδαφος του Άρης, όπως και της Σελήνης, είναι γεμάτο μικρούς και μεγάλους κρατήρες. Ο πλανήτης αυτός είναι κόκκινος γιατί περιέχει σίδερο που έχει σκουριάσει. Ο Άρης έχει δύο μικρούς παράξενους δορυφόρους που είναι βράχοι γεμάτοι εξογκώματα. Η Γη απέχει από τον Ήλιο 150 εκατομμύρια χ.μ. Για να κάνει μια περιφορά γύρω από αυτόν χρειάζεται ένα χρόνο. Η Γη είναι ο μόνος πλανήτης που υπάρχει οξυγόνο και γι' αυτό υπάρχει ζωή σε αυτόν. Ο Δίας είναι ο πιο μεγαλύτερος πλανήτης του ηλιακού συστήματος. Είναι 1330 φορές μεγαλύτερος από τη Γη. Δεν έχει έδαφος, αλλά είναι μια ατμόσφαιρα από αέρα. Ο Δίας έχει μια μεγάλη κόκκινη κηλίδα που απασχόλησε τους αστρονόμους για 400 περίπου χρόνια. Σήμερα, ξέρουν πια ότι πρόκειται για έναν διαρκή κυκλώνα.

Η ιστορία της Γης!!! Η γη είναι ένας πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος. Παλιότερα η Γαία λατρευόταν σαν θεότητα και τη λέγανε γυναίκα του Ουρανού και μητέρα των Τιτάνων. Άλλοτε πάλι την ταύτιζαν με τη Δήμητρα και την Περσεφόνη. Στους Δελφούς οι αρχαίοι Έλληνες είχαν στήσει τον "**Ομφαλό** **της** **Γης**", ένα μαρμάρινο μνημείο, που σώζεται ως τα σήμερα και που θεωρούσαν τους Δελφούς σαν το κέντρο της γης και κατ' επέκταση όλου του κόσμου.

Αστροναυτική • Η ιστορία της Αστροναυτικής χωρίζεται σε δύο μέρη: • στην εποχή των πυραύλων και • στην εποχή των δορυφόρων και των διαστημικών πτήσεων. • Αν και η εμφάνιση των πυραύλων χρονολογείται από την εποχή της πυρίτιδας δηλαδή από τον 13ο μ.Χ. αιώνα ωστόσο πατέρας της "πυραυλικής" και της Αστροναυτικής θεωρείται ο Tsiolkovski ο οποίος το 1903 παρουσίασε και το πρώτο σχέδιο πυραύλου που θα λειτουργούσε με υγρά καύσιμα, ικανού να προωθήσει διαστημόπλοιο.Εν τω μεταξύ εντελώς ανεξάρτητα από τον Tsiolkovski ο αμερικανός φυσικός Robert H. Goddard είχε αναπτύξει τις δικές του θεωρίες όσον αφορά τη χρήση πυραύλων ως μέσο προώθησης σε διαστημικές πτήσεις. Κατά τη διάρκεια επίσης του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ο γερμανός επιστήμονας Wernher von Brawn εξέλιξε αρκετούς τύπους πυραύλων για στρατιωτικές όμως εφαρμογές.

Γιατί είναι οι πλανήτες στρόγγυλοι? • **__Γιατί τα ουράνια σώματα, όπως οι πλανήτες και ο ήλιος, έχουν τη μορφή σφαίρας και όχι κύβου ή οποιουδήποτε άλλου σχήματος;__** • Έαν ένας πλανήτης είχε το σχήμα κύβου, οι κορυφές του κύβου θα εξείχαν από τον υπόλοιπο πλανήτη. Επείδη όμως τα άστρα και οι πλανήτες τόσο μεγάλο μέγεθος, είναι αδύνατο να υπάρξουν αρκετά ισχυρά θεμέλια για να στηρίξουν αυτές τις προεξοχές, και κατά συνέπεια η βαρύτητα θα προκαλούσε την κατάρεθσή τους. Έτσι, επειδή η βαρύτητα έλκει τα πάντα προς το κέντρο των ουράνιων σωμάτων, τα αναγκάζει να πάρουν σφαιρικό σχήμα. Ωστόσο, τα άστρα και οι πλανήτες δεν έχουν τέλειο σφαιρικό σχήμα, αλλά ελλειπτικό. Λόγω της περιστροφής τους, διογκώνονται ελαφρά γύρω από τον ισημερινό.

Έλενα Στυλιανίδου!!! E3 Αλεξάνδρα Χειμωνίδου!!! E3