Λούκυ+Λουκ

ΛOYKY ΛΟΥΚ (LUCKYLUKE) Ο **Λούκυ Λουκ** είναι κόμικ, δημιούργημα του Βέλγου Morris. Γνώρισε την περίοδο της μεγαλύτερης ακμής του κατά την εποχή που σεναριογράφος του ήταν ο Ρενέ Γκοσινί. Η ιστορία τοποθετείται στην Δύση των ΗΠΑ (Far-West) κατά την περίοδο του 19ου αιώνα, αμέσως μετά την λήξη του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου με πρωταγωνιστή τον Λούκυ Λουκ, ένα "φτωχό και μόνο καουμπόι". Μαζί με τον Αστερίξ και τον Τεντέν είναι από τα πιο εμπορικά και διάσημα κόμικ στην ΕυρώπηΞεκινώντας σαν μια παρωδία της άγριας δύσης το κόμικ πρωτοεμφανίστηκε το 1946 από τον Morris. Η πρώτη ιστορία έκανε την εμφάνισή της στο περιοδικό Σπιρού στις 7 Δεκεμβρίου του 1946[2]. Μετά από αρκετά τεύχη, τα οποία ο Morris δούλεψε μόνος του, το 1955 ξεκινά τη συνεργασία του με τον Γκοσινί, οδηγώντας την έκδοση στην χρυσή της εποχή. Μετά το θάνατο του Γκοσινί, το 1977, πολλοί σεναριογράφοι συνεργάστηκαν με τον Μορρίς, όπως οι Βικ (Vicq), Μπομπ ντε Γκρόοτ (Bob de Groot), Ζαν Λετουρζί (Jean Léturgie) και Λο Χάρτογκ φαν Μπάντα (Lo Hartog Van Banda). Το 1987 ο Morris ξεκινά την έκδοση του Ραντανπλάν, μια σειρά στηριγμένη στους χαρακτήρες του Λούκυ Λουκ. Μετά το θάνατο του Morris, το 2001, ο Γάλλος σχεδιαστής Ασντέ (Achdé) συνέχισε την σχεδίαση των νέων ιστοριών σε συνεργασία με τον σεναριογράφο Λοράν Γκερά (Laurent Gerra).

Ο Λούκυ Λουκ είναι ένας καουμπόι με μοναδικές ικανότητες στο σημάδι και στην ταχύτητα τραβήγματος του πιστολιού. Είναι ο άνθρωπος που "πυροβολεί πιο γρήγορα και από τη σκιά του". Ο φτωχός και μόνος καουμπόι χρησιμοποιεί τις δυνάμεις του για την πάταξη του εγκλήματος και την υπεράσπιση του δίκαιου. Πιστός του σύντροφος η Ντόλυ (στις περισσότερες ελληνικές εκδόσεις) ή Ντόλης (εσχάτως στις εκδόσεις της Μαμούθ, καθώς το άλογο του Λούκυ στην αυθεντική του έκδοση ήταν γένους αρσενικού), ένα άλογο με ξεχωριστές δυνατότητες και ευφυΐα καθώς και ξεχωριστό χιούμορ, που χρησιμοποιεί για να βοηθήσει τον Λούκυ στις δυσκολίες. Μαζί σε πολλές ιστορίες και ο Ραντανπλάν, ο σκύλος της φυλακής, που δεν φημίζεται για την ευφυΐα και την ζωντάνια του. Περίφημα, επίσης, είναι και τα ονόματα των ηρώων που χρησιμοποιούνται, αν και εξαιρετικά δύσκολα αποδίδονται σε διαφορετική γλώσσα από του πρωτότυπου: Για παράδειγμα, ο ήρωας Φιλ Ντέφερ εικονογραφείται ως πανύψηλος και εξαιρετικά λεπτός, καθώς το όνομά του στα Γαλλικά Ο **Μορίς** (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του //Maurice de Bevere//, γνωστός και ως //Morris//), (1 Δεκεμβρίου, 1923 - 16 Ιουλίου, 2001) ήταν Βέλγος δημιουργός κόμικς και δημιουργός του Λούκυ Λουκ. Η υπογραφή του που έγινε γνωστός είναι ουσιαστικά το όνομά του γραμμένο διαφορετικά. Γεννήθηκε στο Κορτρίκ του Βελγίου και ξεκίνησε να σχεδιάζει στο στούντιο Compagnie Belge d'Actualités (CBA), ένα μικρό στούντιο, όπου γνώρισε τον Πεγιό και τον Αντρέ Φρανκίν. Μετά τον πόλεμο η εταιρία έκλεισε και ο Μορίς δούλεψε για την εφημερίδα Het Laatste Nieuws και το εβδομαδιαίο περιοδικό Le Moustique που εκδίδονταν από τον Ντιπουί, για το οποίο σχεδίασε πάνω από 250 εξώφυλλα και αμέτρητα σκίτσα, κυρίως καρικατούρες κινηματογραφικών αστέρων. Πέθανε το 2001 από ένα τυχαίο πέσιμο.

Λούκυ Λουκ
Δημιούργησε τον Λούκυ Λουκ το [|1946] για το περιοδικό [|Σπιρού], περιοδικό κόμικς εκδιδόμενο από τον [|Ντιπουί]. Ο Λούκυ Λουκ είναι ένας μοναχικός καουμπόι που ταξιδεύει στην [|Άγρια Δύση], βοηθώντας αυτούς που είναι σε ανάγκη, βοηθούμενος από το πιστό του άλογο, την Ντόλυ. Η πρώτη περιπέτεια, «Αριζόνα 1880», εκδόθηκε στο L'Almanach Spirou 1947 στις 7 Δεκεμβρίου 1946. Ο Μορίς έγινε ένας από τους κεντρικούς καλλιτέχνες του περιοδικού και ένας από τη "Συμμορία των 4" με τους [|Ζιζέ], [|Αντρέ Φρανκίν] και [|Βιλ]. Δεν εργαζόταν στο σπίτι του Ζιζέ αντίθετα με τους άλλους 2, αλλά όλοι γίναν καλοί φίλοι, διεγείροντας καλλιτεχνικά ο ένας τον άλλο. Όλοι μαζί εδραίωσαν τη σχολή [|Marcinelle], το τυπικό στυλ των κόμικ του Spirou, το οποίο έρχεται σε αντίθεση με το "φωτεινή γραμμή" που χρησιμοποιούνταν από τους καλλιτέχνες που σχετίζονταν με τον [|Ερζέ] στο περιοδικό [|Τεντέν].

Τα χρόνια στις ΗΠΑ
To 1948 oι Μορίς, Ζιζέ και Φρανκίν ταξίδεψαν στις ΗΠΑ. Ήθελαν να γνωρίσουν την χώρα, να δουν τι απέμεινε από την Άγρια Δύση και να συναντήσουν καλλιτέχνες από τις ΗΠΑ. Ο Μορίς έμεινε περισσότερο από τους τρεις και επέστρεψε μετά από έξι χρόνια. Στο ενδιάμεσο είχε δουλέψει για το περιοδικό MAD και είχε συναντήσει τον Ρενέ Γκοσινί, γάλλο καλλιτέχνη κόμικ και συγγραφέα με τον οποίο θα συνδημιουργήσει τις ιστορίες του Λούκυ Λουκ από το 1955 ως το 1977. Τα χρόνια στις ΗΠΑ ήταν σημαντικά για τον Μορίς, όχι μόνο για την γνωριμία με το Γκοσινί, αλλά και για την συγκέντρωση στοιχείων και πληροφοριών για το μετέπειτα έργο του, αλλά και για την εξοικείωσή του με τις Χολιγουντιανές ταινίες της εποχής. Ο Μορίς εισήγαγε στα επόμενα χρόνια πολλές κινηματογραφικές τεχνικές στις ιστορίες του. Το στυλ του Ουώλτ Ντίσνεϋ τον επηρέασε επίσης, επιρροή που φαίνεται στις πρώτες ιστορίες του Λούκυ Λουκ όπου χρησιμοποιούσε πολλές καμπύλες γραμμές. Πολλοί ήρωες του είναι βασισμένοι σε διάσημους Αμερικάνους ηθοποιούς όπως οι Τζακ Πάλανς, Γκάρι Κούπερ, Β.Σ. Φιλντς και Ουίλιαμ Χαρτ ενώ δεν λείπουν και οι Ευρωπαίοι όπως ο Λουί ντε Φινές. Κακούργοι έχουν καταλάβει τη Ντέζι Τάουν εμποδίζοντας το σιδηρόδρομο που θα ενώσει δυτική και ανατολική ακτή, και ο πρόεδρος της Αμερικής δεν έχει άλλη επιλογή παρά να στείλει τον Λούκυ Λουκ να καθαρίσει. Πριν ακόμα βγουν τα credits με τον **Jean Dujardin** να τραβάει πιο γρήγορα από τη σκιά του, ο //Lucky Luke (2009)// ξεκινάει με ένα πεντάλεπτο όπου ο παγκόσμια αγαπημένος ανέμελος μοναχικός καουμπόης αποκτάει δραματικό τραυματικό παρελθόν, τους γονείς του να εκτελούνται μπροστά στα μάτια του. Από κει και πέρα οι κακές ιδέες γίνονται.. χειρότερες, είναι πολλά τα λεφτά Άρη, και πρέπει να τα βγάλουμε χώνοντας αστεία επιπέδου Canal+, επαναχρησιμοποιημένα σκηνικά από διαφημίσεις αυτοκινήτων, περισσότερες αναφορές στον **Terence Hill** και τον **Sergio Leone** και τον **John Woo** απ' ότι στον **René Goscinny**, κάτι από //OSS 117//, και το μισό //Brice de Nice (2005)// όπου είχε ξανασυναντηθεί με σχετική επιτυχία ο **Dujardin** με τον σκηνοθέτη **James Huth**. Ακόμα χειρότερα (ναι γίνεται) αλλά.. σωτήρια για το φιλμ - καρικατούρα της καρικατούρας ω καρικατούρα, ο **Huth** τσουβαλιάζει όλους τους guest stars από τα κόμικ, Billy The Kid, Calamity Jane, Jesse James, και τους κάνει μονοδιάστατα sidekicks του Luke. Παρά τις δυο και πολλές λέω εκφράσεις που έχει να χρησιμοποιήσει ο καθένας, οι αντίστοιχοι ηθοποιοί κλέβουν τη παράσταση (ειδικά ο **Michaël Youn** σα μικρομεγάλο παιδί), πράγμα βέβαια όχι και τόσο δύσκολο αφού ο **Dujardin**, με αυτή τη cult φάτσα που του επιτρέπει να ξεστομίζει οτιδήποτε και τον έχει κάνει πιο εισιτηριοσυλλέκτη αστέρα στη χώρα του, αδυνατεί συχνά πυκνά να βρει θέση στα μπουρδουκλωμένα σκηνικά και έχει να του βάζει τρικλοποδιές και την αξυρισιά που του φόρτωσαν για έξτρα χειροτέρεμα. Στιλιστικά η παραγωγή είναι υπερπροσεγμένη φυσικά και ο **Huth** σου δίνει την εντύπωση ότι έψαξε κάθε δυνατή γωνία προτού διαλέξει τη πιο campy, όμως τα καναδυό εκατομμύρια θεατών που την είδαν στη Γαλλία και μετά τη γέμισαν με κουλούρια στα διαδίχτυα, έχουν ήδη αποδείξει πως τουλάχιστο για το κοινό - στόχο της είναι απλά εκνευριστική. = Η κινηματογραφική ταινία: Lucky Luke 2. Desperados tremete = || Ο άνθρωπος που πυροβολεί πιο γρήγορα και από την σκιά του επιστρέφει! Ποιος είναι αυτός; Ο ένας και μοναδικός λούκι λουκ, φυσικά. Ακολουθήστε λοιπόν, τα βήματα του μέχρι το Χόλιγουντ όπου οι αδελφοί Λιμιερ αποφασίζουν να γυρίσουν τι πρώτο γουέστερν όλων των εποχών και... πεταχτείτε μέχρι τον επίγειο παράδεισο της Ελευθερούπολης, όπου έχουν καταφύγει οι Νταλτον ελπίζοντας να γλιτώσουν από τον Λούκυ Λουκ. Δείτε τον παμπόνηρο ποκεράκια που κλείνει μια απίστευτη συμφωνία με τους ινδιάνους και βοηθήστε τον ατρόμητο καουμπόι μας να ξεσκεπάσει τα βρόμικα παιχνίδια του στρατηγού Καστερ που κάνει τα πάντα προκείμενου να κλέψει τη θέση του στρατηγού Γκραντ!



ΕΛΕΝΑ ΛΕΟΝΤΑΡΙΔΟΥ Δ2 ΤΕΛΟΣ